Waarom we onze badkamerlampen aan een “vochtstorttest” onderwerpen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Door de stoom van een hete douche en de constante schommelingen in de luchtvochtigheid, is het er net een moeras.
Als we deze lampen zomaar zouden verzenden, zonder ze echt tot hun grenzen te drijven, zouden ze al snel beschadigen of kortsluiten zodra ze in het huis van een klant terechtkomen. Niemand wil daarmee omgaan.
De strijd tegen vocht
De meeste van deze heaters maken gebruik van kwartsglasbuizen. Kwarts is prima bestand tegen warmte, maar het echte probleem zit in de verbinding tussen het glas en het metaal. Dat is het zwakke punt.
Vocht kan gemakkelijk via die kleine openingen naar binnen komen. En hier komt het probleem: wanneer waterdamp in contact komt met een gloeiend draadje bij 2.000°C, gebeurt er geen ‘lekkage’. Het materiaal oxideren er juist onmiddellijk. Plop. De lamp is kapot.
Daarom gebruiken we tests onder hoge luchtvochtigheid. We stoppen de lampen in een kamer met hoge luchtvochtigheid, zodat ze onder druk komen te staan. Als een serie lampen faalt, sturen we ze niet op pad. We gaan terug naar het ontwerp, passen de afdichtingsmateriaal aan of regelen de druk op de elektroden tot alles in orde is.
Het gaat niet alleen om vocht – ook schokken spelen een rol
Luchtvochtigheid is één ding, maar de temperatuurschommelingen zijn wat echt schade toebrengt aan elektronica. Wanneer je van een koele, vochtige ruimte naar intense hitte gaat, wordt er veel spanning op het apparaat uitgeoefend.
We noemen dit thermische schok. Dit kan leiden tot barsten in het glas of dat de interne onderdelen losraken. Om dit te voorkomen, zetten we de lampen steeds weer aan en uit in die vochtige omstandigheden. We willen dat ze in ons laboratorium kapotgaan, en niet in iemands thuis.
De afweging
Het probleem is dat deze tests onze productietijd verlengen. Het is verleidelijk om ze over te slaan, zodat de bestellingen sneller worden verstuurd. Maar een specificatiesheet kan liegen; 48 uur in een omgeving met hoge luchtvochtigheid doet dat niet. Je kunt een lamp hebben die op papier perfect lijkt, maar pas als je hem wat onder druk zet, weet je of de afdichting echt waterdicht is.
We kiezen ervoor om de productietijd te verlengen, in plaats van dat een lamp na een maand gebruik kapotgaat. Dat is gewoon de juiste manier om het te doen.